حضرت پرسيدند ، ايشان گفتند : ما در كتب خود وصف او را خوانده‌ايم كه او پيغمبر حق است . ابو جهل و امثال او در غضب شده گفتند : ما به كتب شما نيز ايمان نداريم ، آيهء شريفه نازل شد : آنان كه كفر ورزيدند ، به مؤمنان اهل كتاب گفتند : هرگز به اين قرآن كه اين شخص مىگويد به او نازل شده است و نه به آن كتاب كه پيش از او بوده و شما مىگوييد به موسى و عيسى نازل شده است ( يعنى تورات و انجيل ) ايمان نمىآوريم . خداوند از عاقبت امر ايشان در آخرت خبر مىدهد و مىفرمايد : وَ لَوْ تَرَى . . . : و اگر ببينى هنگامى كه ستمكاران - يعنى مشركان - را در پيشگاه پروردگارشان سرپا نگاه داشته‌اند در حالى كه با يكديگر گفتگو مىكنند و يا سخن يكديگر را رد مىكنند ، سخت در تعجب فرو مىروى و وضعى سخت و هولناك مىبينى . آنها كه استضعاف شده و در ضعف و ناتوانى نگاه داشته شده‌اند به استكبار ورزان و كسانى كه سركشى كردند ( يعنى بزرگان و پيشوايانشان كه از آنها پيروى مىكردند ) گويند : اگر شما نبوديد و ما را گمراه نمىكرديد حتماً ما ايمان مىآورديم و از مؤمنان بوديم ، يا اگر از شما پيروى نمىكرديم از مؤمنان بوديم . ( آيهء 32 ) قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُواْ أَنَحْنُ صَدَدْنكُمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَآءَكُم بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ تفسير : در مقابل ، كسانى كه استكبار ورزيدند از روى انكار به مستضعفان گويند : آيا ما بوديم كه شما را از راه هدايت ، پس از آن كه به شما رسيده بود بازداشتيم ؟ ! ( استفهام انكارى است يعنى نه ما باز نداشتيم ) بلكه خود شما از روى اختيار خودتان گناهكار و يا مشرك بوديد و ما شما را مجبور نكرديم .