سورهء سبأ [ ستايش خداوند با ذكر ويژگىهايش ] ( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى لَه‌ُو مَا فِى السَّموَ تِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْأَخِرَةِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ تفسير : ستايش خدايى را كه آنچه در آسمان‌ها و زمين است ملك حقيقى اوست ؛ زيرا ذات يگانهء او ايجادكنندهء همه مخلوقات و نعمت‌هاست و حفظ و اداره و فانى كردن همه تحت ارادهء اوست و تمام ستايش‌ها در آخرت نيز از آن اوست ، چون همهء زيبايىهاى آن جهان نيز از اوست و اوست داراى حكمت و دقت و اتقان در تكوين و تشريع ؛ زيرا همهء افعال او بر وجه حكمت و مصلحت است و او خبير و آگاه به همه چيز است . حمد بندگان در آخرت نه از روى تكليف است ؛ بلكه بر وجه فرح و سرور باشد ، چنانچه گويند : الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي هَدينَا لِهذا ، الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي صَدَقَنَا وَعْدَهُ ، الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي أحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ . و نزد بعضى از مفسّران ، همهء اهل آخرت ، او را حمد گويند ؛