بسيارى انسان‌ها ، اندكى را عاقل ، و از بسيارى عقلا اندكى را مسلم ، و از بسيارى مسلم‌ها اندكى را مؤمن ، و از مؤمنان اندكى را عابد ، و از عابدان اندكى را زاهد ، و از زاهدان اندكى را عالم ، و از عالمان اندكى را عارف ، و از عرفا اندكى را ولى ، و از اوليا ، اندكى را نبى ، و از انبيا ، اندكى را رسول ، و از رسولان اندكى را اولو العزم ، و از اولو العزم يكى را خاتم آفريده است ؟ اى كائنات را به وجود تو افتخار * اى بيش از آفرينش و كم ز افريدگار نعم ما قيل : لِكُلِّ نَبِيٍّ فِي الأنَامِ فَضيلَةٌ * وَ جُمْلَتُهَا مَجْمُوعَةٌ في محَمَّدٍ صلى الله عليه و آله فَاقَ النّبييّنَ في خَلْقٍ وَ في خُلُقٍ * وَ لَمْ يُدَانُوه في عِلْمٍ وَ لَا كَرَمٍ [ خروج از ظلمات با ذكر و تسبيح ] ( آيهء 41 و 42 ) يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اذْكُرُواْ اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا * وَ سَبّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا لغت : بكرة يعنى اوّل روز ، و أصيل يعنى آخر روز . تفسير : بعد از آن ارشاد فرمايد اهل ايمان را به كثرت ذكر كه موجب ثواب جاودان و دافع وساوس شيطانى است : اى كسانى كه به يگانگى خدا و نبوّت پيامبر و معتقدات حقّه ايمان آورده‌ايد ، خدا را بسيار ياد كنيد . و در صبح و شام ( آخر روز ) او را تسبيح گوييد و از هر چه شايستهء مقام ربوبى نيست تنزيه كنيد . برخى از مفسّران گفته‌اند : مراد از تسبيح در صبح نماز صبح و مراد از تسبيح شام نماز