مغرب و عشاء است و تعبير از نماز به تسبيح به خاطر آن است كه نماز ، شامل تسبيح و تنزيه مىباشد . در ذكر كثير چند احتمال است : 1 - آن كه خدا را در هيچ وقت فراموش نكنيد . 2 - ذكر قلبى داشته باشيد . 3 - خدا را به صفات اعلى و اسماء حُسنى ياد و تسبيح كنيد . 4 - تسبيحات اربع ( سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلَا إله إلَّااللَّهُ وَاللَّهُ أكْبَرُ ) بگوييد . و از ائمهء هدى عليهم السلام روايت شده كه هر كس تسبيحات اربع را سى بار بگويد ذكر كثير را انجام داده است . « 1 » 5 - از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : مَنْ سَبَّحَ تَسْبيحَ فَاطِمَةَ فَقَدْ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً : هر كه تسبيح حضرت فاطمه عليها السلام گويد ، پس خدا را به ذكر كثير ياد كرده است . « 2 » ابن عباس گويد : خداوند ، بندگان را به هيچ چيز امر نفرموده مگر آن كه براى آن حدّى معيّن و مقرّر نموده ، و سقوط آن را نيز به خاطر عذر اجازه داده است ، مگر ذكر را كه براى آن حدى مقرّر نفرموده ، فرموده است مرا در همهء احوال ياد كنيد . « 3 » ( آيهء 43 ) هُوَ الَّذِى يُصَلّى عَلَيْكُمْ وَ مَللِكَتُه‌ُو لِيُخْرِجَكُم مّنَ الظُّلُمتِ إِلَى النُّورِ وَ كَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا تفسير : اوست خداوندى كه بر شما درود فرستد و رحمت خاص و ويژهء خود را شامل حال شما مىكند و فرشتگان او نيز براى شما رحمت و آمرزش طلب مىكنند . اين رحمت الهى و طلب رحمت فرشتگان به جهت آن است كه شما را از تاريكىهاى كفر و جهالت و

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 362 . ( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 7 ص 336 . ( 3 ) . همان .