( آيهء 30 ) ينِسَآءَ النَّبِىّ مَن يَأْتِ مِنكُنَّ بِفحِشَةٍ مُّبَيّنَةٍ يُضعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ وَكَانَ ذَ لِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا لغت : فاحشه يعنى گناهى كه زشتى آن زياد باشد . ضعفين تثنيهء ضِعْف و به معنى دو برابر است . تفسير : بعد از آن بر سبيل تهديد و وعيد ، خطاب به همسران پيامبر فرمايد : اى زنان پيامبر ، هر كس از شما عمل زشت و گناه آشكارى به جا آورد عذاب او ( در آخرت ) به دو چندان افزوده شود و اين بر خداوند آسان است و رابطهء همسرى با رسول خدا صلى الله عليه و آله مانع آن نمىشود ؛ بلكه خود اين همسرى مقتضى و موجب ازدياد كيفر است ؛ زيرا كه وقوع گناه از ايشان قبيح‌تر و شنيع‌تر است . تنبيه : از آيهء شريفه استنباط شود كه هر قدر مقام و منزلت شخص زيادتر باشد ، مخالفت و معصيت او عظيم‌تر و عقوبت او شديدتر است ، و لذا چون زنان آن حضرت بر زنان ديگر به جهت مقام حضرت رسول صلى الله عليه و آله برترى و فضل دارند ، پس عقوبت معصيت آنها بيشتر از ديگران خواهد بود . و از اين رو گناه عالِم ، عظيم ، و عذابش اليم است ؛ همچنين سادات به سبب انتسابشان به حضرت رسالت و شرافتى كه دارند ، عقوبت گناهشان زيادتر است . و بنابراين مىتوان گفت : چون امّت آن حضرت اشرف و افضل تمام امم باشند ، البته بايد شئونات حضرت نبوى را از همهء جهات حفظ نموده و پاس احترام خود را نگهدارند . ( آيهء 31 ) وَ مَن يَقْنُتْ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِه‌ِى وَ تَعْمَلْ صلِحًا نُّؤْتِهَآ أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًا