نتواند آن را باز گرداند . در آن روز مردم گروه‌گروه شوند و از هم متفرق و پاشيده گردند ، جمعى به بهشت و گروهى به جهنم روند ، چنانچه در آيهء ديگر فرمايد : فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِوَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ . [ شورا ، 7 ] مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُه‌ُو وَ مَنْ عَمِلَ صلِحًا فَلِأَنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ ( 44 ) تفسير : هر كس كافر شد پس زيان و جزاى كفر او كه خلود در آتش جهنّم مىباشد بر اوست ، و هر كس كار شايسته از طاعات و عبادات و خيرات و مبرات ، به جا آورد پس براى خود وسايل زندگى راحت ابدى عالم آخرت را فراهم مىكند . از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : عمل شايسته به بهشت مىرود و مىگستراند و مهيّا مىسازد براى صاحب خود اسباب راحتى را ، چنانچه شخص غلام خود را قبل از خود مىفرستد تا فراش او را براى او بگستراند ، پس قرائت فرمود : فَامَّا الَّذينَ امَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ فَلَانْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ « 1 » . تنبيه : آيهء شريفه تذكّر است براى بندگان به آن كه ضرر كفر و كفرانِ نمىرسد مگر به صاحبش ، و متعدى به غير نشود ، و منفعت ايمان و عمل صالح نيز به صاحبش باز گردد و هر كس گرو عمل خود باشد از ايمان و كفر و طاعت و معصيت و خير و شر ، و جزا و پاداش آن را خواهد ديد . ( آيهء 45 ) لِيَجْزِىَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصلِحتِ مِن فَضْلِه‌ِى إِنَّه‌ُو لَايُحِبُّ الْكفِرِينَ

--> ( 1 ) . تفسير صافى ، ذيل آيهء شريفه .