تفسير : و اما كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما ( قرآن يا وجود پيغمبر يا دلايل قدرت ما ) و ديدار آخرت و رسيدن ثواب و عقاب آخرت و روز قيامت و حشر و نشر را تكذيب كردند و دروغ پنداشتند - حاصل آن كه - : آنان كه كافر شدند به اصول دين از توحيد و نبوّت و معاد ، و اقرار ننمودند به آن ، فَأُوْللِكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ : پس آن گروه در عذاب جهنّم احضار خواهند شد كه هرگز از آن غايب نشوند . تنبيه : آيهء شريفه ، تهديد و وعيد است نسبت به منكران و مكذبان آيات قرآنى ، به عذاب و نكال خداوند منتقم قهّار ، عذابى كه در دنيا فهم كيفيت آن ممكن نخواهد بود . [ بهترين زمان حمد و تسبيح ] ( آيهء 17 ) فَسُبْحنَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ تفسير : پس تنزيه كنيد خدا را ، و تسبيح گوييد او را ( در همهء حالات بويژه ) هنگامى كه به شبانگاه درآييد و هنگامى كه به صبح و بامداد درآييد . در برخى تفاسير آمده كه مراد از تسبيح در اين آيهء شريفه نماز است - يعنى نماز گزاريد هنگامى كه شب كنيد - مراد ، نماز مغرب و عشاء است ، و هنگامى كه صبح كنيد مراد نماز صبح است . « 1 »

--> ( 1 ) . جوامع الجامع ، ص 357 و تفسير مجمع البيان ، ج 4 ص 299 .