تفسير : پس موسى بعد از مردن قبطى ، با حال بيم و ترس صبح كرد در حالى كه منتظر و مترصد بود كه دم به دم كسى او را براى قصاص طلبد يا منتظر بود كه از جانب فرعون دربارهء قتل آن قبطى چه خبر آيد ؟ پس ناگاه آن كسى كه ديروز از او طلب يارى كرده بود باز از او طلب كمك و يارى نمود بر دفع ظلم قبطى ديگر . موسى كه از حادثهء ديروز خائف بود به او گفت : به درستى كه تو مردى گمراه هستى ؛ زيرا كسى كه اسير يك ملت ( فرعونيان ) است با آنها در نمىافتد و گمراهى و انحراف تو از راه صواب آشكار است . ديروز مخاصمه نمودى و سبب قتل كسى شدى ، باز امروز با اين مرد در مقام منازعه درآمده و در راه تحمّل و صبر و ثبات و حُسن خُلق قدم نمىزنى ! مراد از غوايت در اين جا ، گمراهى در اخلاق بود نه در دين . ( آيهء 19 ) فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِالَّذِى هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَا قَالَ يمُوسَى أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسَام بِالْأَمْسِ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًا فِى الْأَرْضِ وَ مَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ الْمُصْلِحِينَ لغت : بطش در اين جا ظاهراً به معنى « با كسى با شدّت برخورد كردن » است . تفسير : پس هنگامى كه موسى خواست با كسى كه دشمن هر دو بود به شدّت برخورد كند آن كه از پيروان موسى بود ، به گمان اين كه موسى قصد زدن او را دارد . گفت : اى موسى ، آيا مىخواهى مرا بكشى چنان كه ديروز كسى را كشتى ؟ ! و نزد بعضى ضمير ، راجع به قبطى است ؛ يعنى قبطى به موسى گفت : آيا مىخواهى مرا بكشى چنان كه ديروز آن مرد را كشتى ؟ ! تو فقط مىخواهى در روى زمين جبّار و سلطه‌جو باشى و نمىخواهى از اصلاح