( همه را پس از فانى كردن يا جاندارها را پس از ميراندن در عالم ديگر ) بازمىگرداند و كسى كه شما را از آسمان و زمين روزى مىرساند ؟ آيا با خداى يكتا معبودى هست ؟ بگو : حجّت و برهانتان را بياوريد اگر راست مىگوييد . [ محدوديت دانش بشر ] ( آيهء 65 ) قُل لَّايَعْلَمُ مَن فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَ مَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ تفسير : بگو اى پيغمبر : هر كه در آسمان‌ها و زمين است از ملائكه و جن و انس ، غيب و امر پنهانى را ( عوالم و علوم خارج از حواس صاحبان شعور را ) نمىداند مگر خدا كه مىداند ؛ پس چنانچه قدرت تامّه ، مخصوص ذات الهى است ، علم شامل نيز به او اختصاص دارد . و كسانى كه در آسمان و زمين‌اند نمىدانند در چه زمانى برانگيخته مىشوند . و چون حق تعالى علم غيب را از بندگان نفى نمود ، به جهت مبالغه و تأكيد فرمايد : ( آيهء 66 ) بَلِ ادَّ رَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْأَخِرَةِ بَلْ هُمْ فِى شَكّ مّنْهَا بَلْ هُم مّنْهَا عَمُونَ ( 66 ) لغت : عمون جمع « عَمى » به معنى نابيناست . تفسير : چنين نيست كه قيامت نباشد ؛ بلكه علم آنان نسبت به آخرت در اثر توجّه تام به دنيا پايان يافته است .