( آيهء 61 ) أَمَّن جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَ جَعَلَ خِللَهَآ أَنْهرًا وَ جَعَلَ لَهَا رَوَ سِىَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا أَءِلهٌ مَّعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَايَعْلَمُونَ لغت : رواسى جمع است و مفرد آن « راسيه » به معنى استوار و پابرجاست . و رواسى صفت « جبالًا » مقدّر است . تفسير : ( آيا آن شريكان بهترند ) يا كسى كه زمين را نسبت به اهلش ثابت و آرام نموده ، و در ميان شكاف‌هاى آن نهرها روان كرده ، و براى آن كوه‌هايى پابرجا و استوار ساخته ، و ميان دو دريا ، مانعى قرار داده است ( در محلّ تلاقى رودهايى كه همانند دريا هستند و دريا ، در محيط وسيعى ميان آب شيرين و آب شور حاجزى تكوينى قرار داده كه با يكديگر در نياميزند ) ؟ آيا با خداى يكتا معبودى هست ؟ نه ؛ بلكه بيشتر آنان نمىدانند . ( آيهء 62 ) أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفَآءَ الْأَرْضِ أَءِلهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ اعراب : ما در « قليلًا ما » زائده است .