( آيهء 33 ) قَالُواْ نَحْنُ أُوْلُواْ قُوَّةٍ وَ أُوْلُواْ بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانظُرِى مَاذَا تَأْمُرِينَ لغت : بأس در اين جا به معناى شجاعت و توان بالاى رزمى است . تفسير : قَالُواْ نَحْنُ أُوْلُواْ قُوَّةٍ وَ أُوْلُواْ بَأْسٍ شَدِيدٍ : گفتند : ما صاحب قوّت و قدرت و اسلحه و آلات جنگ ، و صاحب شجاعت و توان بالاى رزمى هستيم ؛ يعنى هم قوّت داريم هم لشكر هم شجاعت ، وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانظُرِى مَاذَا تَأْمُرِينَ و فرمان با تو است ، پس تأمّل كن و ببين چه مىفرمايى كه ما مطيع و فرمان‌بردار امر تو هستيم . و ممكن است معنى چنين باشد كه ما اهل حرب هستيم نه صاحب مشورت ، و تويى صاحب رأى و تدبير ، پس رأى تو هر چه باشد ما تابع آن خواهيم بود . بلقيس از كلام آنها دريافت كه ميل مقاتله دارند ، و آن را نپسنديد و گفت : جنگ مصلحت نيست بلكه صلح اوْلى باشد ؛ زيرا در جنگ چنانچه ايشان غالب آيند ديار و اموال ما در معرض تلف است . ( آيهء 34 ) قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَ جَعَلُواْ أَعِزَّةَ أَهْلِهَآ أَذِلَّةً وَ كَذَ لِكَ يَفْعَلُونَ تفسير : بلقيس گفت : به درستى كه پادشاهان هرگاه به دهى يا شهرى از روى قهر و استيلا و غلبه درآيند تا تحت تصرّف خود درآورند آن را ، تباه و فاسد سازند ؛ يعنى خراب كنند ، و