بعد از آن سليمان عليه السلام نامه‌اى براى بلقيس نوشت به اين مضمون : از بندهء خدا سليمان پسر داوود به سوى بلقيس ملكهء سبا ، و سلام و درود بر كسى كه پيروى كند هدايت را ، به نام خداوند بخشندهء مهربان ؛ اما بعد پس بر من برترى مَجوييد و همگى در حال تسليم نزد من آييد . ( آيهء 28 ) اذْهَب بّكِتبِى هذَا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ لغت : تولّ از مادهء ولايت و هر گاه با حرف « عن » استعمال شود به معنى دورى و اعراض است . تفسير : حضرت سليمان به هدهد گفت : اين نامه را ببر و به سوى آنها بيفكن ، سپس از آنها دور شو و به گوشه‌اى كه نزديك آنها باشد متوارى شو . پس بيين كه ايشان به چه چيز باز مىگردند ؛ يعنى در جواب مكتوب به چه نوع با يكديگر گفتگو مىكنند و سخن را بر چه قرار سر مىدهند . هدهد به سرعت تمام به پرواز آمد . به مجمعى كه بلقيس بود بر بالاى تخت بلقيس به پرواز آمد . مردمان در او مىنگريستند . نامه را بر تخت افكند . بلقيس چون حال هدهد را مشاهده كرد و عنوان نامه را ديد ، دانست نامهء پادشاهى باشد كه ملكش عظيم‌تر از ملك اوست ؛ زيرا هر كه مرغ ، مسخَّر او باشد در پيام رسانى ، البته پادشاهى عظيم الشأن خواهد بود . بعد از مطالعه بر خود بلرزيد و بترسيد و امر كرد تا اعيان و اشراف او حاضر شدند ، نامه را در دست گرفته متوجه ايشان شد . « 1 »

--> ( 1 ) . به تفسير ابوالفتوح رازى ، ج 8 ، ص 397 رجوع شود .