( آيهء 29 ) قَالَتْ يأَيُّهَا الْمَلَؤُاْ إِنّى أُلْقِىَ إِلَىَّ كِتبٌ كَرِيمٌ لغت : ملأ به معنى گروهى از مردم و يا اشراف و رؤساست و در اين جا معنى دوم مقصود است . تفسير : گفت : اى گروه اشراف و بزرگان ، إِنّى أُلْقِىَ إِلَىَّ كِتبٌ كَرِيمٌ : به درستى كه به سوى من نوشته‌اى بزرگوار افكنده شده است . گفته شده كه به جهت شرف صاحب نامه كه هدهد رسول اوست ، آن را كريم خواند . يا به اعتبار آن كه مُصدَّر بود به بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ يا چون بلقيس شنيده بود كه سليمان ، پادشاه جن و انس و وحش و طير است ، كتاب او را كريم خواند . « 1 » ( آيهء 30 و 31 ) إِنَّه‌ُو مِن سُلَيْمنَ وَ إِنَّه‌ُو بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * أَلَّا تَعْلُواْ عَلَىَّ وَ أْتُونِى مُسْلِمِينَ لغت : تعلو در « ألّا تعلو علىّ » مضارع علا از مادهء علوّ به معنى برترىطلبى است . تفسير : اركان دولت او پرسيدند : نامه از چه كس و مضمون آن چيست ؟ بلقيس گفت : إِنَّهُ مِن سُلَيْمنَ : به درستى كه اين نامه از نزد سليمان و مشتمل بر دو مضمون است :

--> ( 1 ) . به مجمع البيان ، ج 4 ، ص 220 رجوع شود .