چون نظر ايشان بر زينت تو بيفتد به زينت دنيا مفتون شوند و از خدا دور شوند . . . . پس مورچه گفت : مىدانى چرا خداى تعالى باد را . . . در فرمان تو گردانيد ؟ فرمود : براى چه ؟ ! گفت : براى آن كه بدانى كه ملك تو بر باد است ، او را اعتماد نشايد ، و اگر همهء چيزهاى دنيا را خدا در فرمان تو كند - چنان كه باد را در فرمان تو نموده - هر آينه همه از دست بيرون خواهد رفت چنان كه باد در دست كسى نماند . پس سليمان از سخنان او تبسُّم فرمود . « 1 » موعظه : اى عزيزان ، لطف و احسان خداوند سبحان را نسبت به دوستانش ملاحظه نماييد كه در چه درجه است و ايشان را به چه وسيله‌ها متذكر فرمايد ، و مور ضعيف را واعظ سليمان با آن عظمت شأن قرار مىدهد تا عُجب و كبر و خودبينى و نخوت ، در ايشان رخنه نكند و در همهء احوال ، مقام تضرع و تذلل را نسبت به مقام ذو الجلال منظور دارد . [ دعاى قرآنى ] ( آيهء 19 ) فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مّن قَوْلِهَا وَ قَالَ رَبّ أَوْزِعْنِى أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِى أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَ عَلَى وَ لِدَىَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صلِحًا تَرْضَلهُ وَ أَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ الصلِحِينَ لغت : إيزاع كه مصدر أوزعنى است معانى متعدد دارد و در اين جا به معناى الهام است . تفسير : پس سليمان از گفتهء آن مورچه با تبسم خنديد يا به جهت تعجب از عاقبت‌بينى آن مورچه ، و يا به خاطر شادان و خرم شدن از آنچه حق تعالى او را به آن مخصوص گردانيد از ادراك گفتگوى مورچه و يا به جهت اين كه موران هم عدل او را دريافته‌اند .

--> ( 1 ) . به علل الشرائع ، باب 63 رجوع شود .