تفسير : وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِى فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِى الْبَحْرِ يَبَساً لَّا تَخَافُ دَرَكاً وَلَا تَخْشَى اين آيات حاكى از اواخر عمر فرعونيان است پس از گذشت ساليان دراز و نزول عذاب‌هاى گوناگون و وعدهء آنها در هر بار به اين كه اگر اين عذاب رفع شود ايمان مىآورند و تخلّف بعد از رفع عذاب . و نقل شده كه قوم موسى روزى از فرعونيان زيورآلات زيادى براى برگزارى عيدى به عاريه گرفتند ، موسى به آنها شبانه فرمان حركت داد ، قوم او كه قريب پانصد هزار نفر بودند به سوى شامات حركت كردند و به رود نيل برخوردند كه بايد بگذرند . چون روز شد و فرعونيان مطلع شدند با لشكر مجهزى افزون بر چند برابر آنها به تعقيب آنها شتافتند . قوم موسى از پيش رو به رود نيل برخوردند و از پشت سر تعقيب فرعونيان را مشاهده كردند . معناى آيه : و حقيقت اين است كه ما به موسى وحى كرديم كه بندگان مرا شبانه حركت ده و به راه انداز و براى آنها از كف رود نيل كه همانند درياى خروشان است راهى خشك بساز . يعنى عصاى مخصوص خود را به آب نيل بزن كه جاده‌اى باز شود و خود بخشكد ؛ راهى كه با پيمودن آن نه از رسيدن فرعونيان بترسى و نه از غرق شدن در پيش رو بهراسى . فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُم مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ * وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَى پس از خروج بنىاسرائيل از مصر ، فرعون به همراه سپاهيانش آنها را دنبال كردند تا آن‌جا كه بنىاسرائيل جادهء ته آب را تا ساحل ديگر پيمودند و آخر جمعيتشان از آن سوى بيرون آمدند و سپاه فرعون چون در شُرُف رسيدن به آنها بودند طبعاً مقارن بيرون آمدن آنها تماماً در جادهء آب قرار گرفتند و سراسر جاده را پر كردند . معناى آيه : پس فرعون به همراه سپاهيانش بنىاسرائيل را دنبال كردند و همه در داخل جادهء آبى قرار گرفتند ، پس به ناگاه از آب نيل آنچه بايد فرا بگيرد همه را فراگرفت و آنچه را بايد بپوشاند پوشانيد . اين تعبير دلالت بر عظمت دارد ، يعنى مقدارى كه در وصف نگنجد و عقل در حيرت افتد و اسباب عبرت جهانيان گردد و تاريخ امثالش را نيابد و