از عمرش را در گهواره تربيت شود تا توان ورود به ساحت عظيم دنيا و محيط بزرگ مجتمع انسانى پيدا كند ، انسان نيز در روى زمين بايد مدتى به نام عمر مشغول تربيت و تكميل خويش شود تا در جهان وسيع آخرت به راحتى زندگى كند ) و راه‌هايى را در روى اين زمين براى حركت شما به سوى اهدافتان ايجاد كرد ( راه‌هاى مختلف رنگارنگ و حيرت‌انگيز در ميان دره‌ها و صحراها و قلّهء كوه‌ها و سطح درياها و اوج هوا و فضاها ) و براى شما از آسمان بالاسرتان از ابر ، آبى به صورت باران و برف و تگرگ فرو ريخت . فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِن نَبَاتٍ شَتَّى * كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ إِنَّ فِى ذلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِى النُّهَى ظاهر آيات گذشته اين است كه تا اين‌جا كلام موسى در مخاطبه با فرعون است و اين جمله يعنى « فأخرجنا » تا آيهء 56 التفات است . يعنى خداوند از نقل گفتگوى موسى و فرعون عدول كرده و وجههء سخن را به پيامبر اسلام و جامعهء بشريت معطوف داشته و از جلال و عظمت و قدرت تصرف خود در عالم وجود سخن مىگويد . يعنى : اين ماييم كه به سبب ريزش آبى از آسمان و انواع و اصناف بىشمارى از گياهان و درختان مختلف بيرون آورديم با اختلاف در صورت و شكل و رنگ و بو و خواص و آثار كه هر بيننده را مبهوت و هر اهل خرد را متحير مىسازد . حال اى مجامع بشرى و اى ساكنان اين كرهء خاكى ، از اين نعمت‌ها خود بخوريد و چهارپايان خود را در آن بچرانيد . و ممكن است التفات الهى از اول اين آيه ملحوظ شود . و « إنّ فى ذلك » اشاره است به گهواره قرار دادن اين كرهء سيّار براى بشر ، و احداث راه‌هاى گوناگون بر صفحهء خاك و فرو ريختن آب از بالاى سر مردم و بيرون آوردن گياهان متنوع ، يعنى در يكايك اين امور نشانه‌هايى از توحيد و قدرت و علم و حكمت او براى صاحبان خرد است . مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى يعنى : شما بشر را از اين زمين آفريديم و در آن بازمىگردانيم و از آن نيز بار ديگر بيرون مىآوريم .