تفسير : أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ مَاءً فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ آيه براى استشهاد بر قدرت خدا و تأكيد بر عظمت اوست . يعنى : آيا نديدى كه خداوند از آسمان آبى نازل كرده ، يعنى از ابر بالاى سرتان آبى به صورت باران و برف و تگرگ بر سطح زمين فرو ريخته كه در نتيجه روى زمين خرّم و سرسبز گردد ، همانا خداوند لطيف است يعنى علم و قدرتش به اجزاى عالم هستى نفوذ دارد ، و خبير است يعنى آگاه از كيفيت تدبير جهانيان است . لَهُ مَا فِى السَّماوَاتِ وَمَا فِى الْأَرْضِ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ يعنى : آنچه در آسمان‌ها و آنچه در اين زمين است از آنِ اوست ، يعنى علاوه بر خود آسمان‌ها و زمين آنچه در آسمان‌هاست از فرشتگان و ارواح طيّبه و ساير موجودات زنده و عجايب حيرت‌آور و آنچه در روى زمين و داخل آن است از آدميان و پريان و حيوانات و غيره ، همه ملك او و تحت تصرف اوست ، زيرا همه را او آفريده و نگه مىدارد و روزى مىدهد و اداره مىكند و روزى هم كه مدت عمرشان به سر آيد فانى خواهد نمود . و بىترديد اوست كه بىنياز بالذات است و خلق و حفظ جهان هستى از روى نياز نيست ، و او پسنديده و شايستهء ستايش است . أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِى الْأَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَيُمْسِكُ السَّماءَ أَن تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ در آيه استشهاد ديگرى است بر قدرت و عظمت و حكمت خداوند . يعنى : آيا نديدى كه خداوند رام و مسخّر تكوينى كرده براى شما آنچه را كه در اين زمين است از گياهان و درختان و حيوانات و خزاين و معادن آن كه طبق اراده و خواست خود در آنها تصرف نماييد ، و نيز خداوند كشتى را كه در دريا به امر تكوينى او جريان دارد مسخّر و رام شما كرده ، و نيز خداوند آسمان را نگه مىدارد از اين كه بر زمين فرو افتد ، يعنى انبوه كرات جوّى را به نيروى جاذبهء نامرئى ، با حفظ نظم و حركت‌هاى مختلف و گوناگون آنها نگه مىدارد كه مبادا برخى از آنها يا قطعات جدا شدهء آنها بر كرهء زمين فرو افتد و به ساكنان آن