يعنى : و براى هر قوم و ملتى از آغاز تشريع دين در جامعه منسكى قرار داديم ، يعنى مجموعهء احكام و برنامهء حجّى كه شامل هَدْى و قربانى است ، و يا عبادت خاصى در ضمن قصد خانهء خدا به نام هدى و قربانى تعيين كرديم ، تا نام خدا را بر آنچه خداوند از انعام سه گانه روزىِ آنها كرده هنگام نحر يا ذبح آنها ببرند . ( ظاهر آيه اين است كه برنامهء حج يا خصوص قربانى در منا از انعام سه‌گانه از اقدم زمان‌ها و امت شدن بشرها بوده است و اختصاص به ابراهيم خليل و شريعت او ندارد . ) پس خداى همهء شما يك خداست يعنى خداى گذشتگان و آيندگان است و تشريع دين و شريعت در همهء اعصار از ناحيهء اوست . پس تنها در برابر او سر تسليم فرود آوريد . و اى پيامبر ، بشارت ده مخبتين را يعنى آنان را كه در مقابل خدا خاضع و متواضع‌اند . [ مخبتين كيان‌اند ] الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَالصَّابِرِينَ عَلَى مَا أَصَابَهُمْ وَالْمُقِيمِى الصَّلَاةِ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ يعنى : مخبتين كسانى هستند كه چون نام خداوند برده شود دل‌هايشان مىترسد و در مقابل آنچه به آنها مىرسد شكيبايند . يعنى در مصائب و سختىهاى دنيا ، و ممكن است شامل احكام شرعى الهى نيز باشد . و آنها كه برپا دارندهء نمازند و از آنچه روزىِ آنها كرده‌ايم يعنى از مال و جاه دنيا و از دانش و كمالات معنوى و احكام و معارف دينى ، انفاق مىكنند . وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَكُم مِن شَعَائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا صَوَافَّ فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ كَذلِكَ سَخَّرْنَاهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ « 36 » لَن يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا وَلكِن يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنكُمْ كَذلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ « 37 »