تفسير : وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِى إِلَيْهِمْ يعنى : مشركان مكه چگونه مىگويند كه پيامبر بشر بايد فرشته باشد ، در حالى كه پيش از تو به سوى مجامع انسانى جز مردانى كه به آنها وحى مىكرديم نفرستاديم . بايد دانست كه ظاهر آيه اين است كه فرستادهء خدا بر بشر بايد از صنف مرد از نوع بشر باشد نه غير بشر از فرشتگان و پريان و نه از صنف زنان از بشر . و نيز ظاهر آيه اين است كه جهت عمدهء تمايز پيامبران از ديگران وحى است . فَسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ خطاب در آيه به همهء مكلّفان است اعم از مؤمنان و مشركان . يعنى : اگر در مسألهء مَلَك بودن يا بشر بودن فرستادگان خدا جهل و ترديد داريد از اهل ذكر بپرسيد ، يعنى مشركان از اهل كتاب خاصه از يهود بپرسند كه از پيش با آنها مراجعه و روابط داشتند و در امور مهم خود و راجع به پيامبر اسلام از آنها پيروى مىكردند ، و مسلمين نيز از اهل كتاب و از پيامبر اسلام و اهل‌بيت او عليهم السلام سؤال كنند . وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لَّا يَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوا خَالِدِينَ آيه در ردّ گمان باطل آنهاست كه بايد رسولان الهى فرشته باشند يعنى پيكرى متجسّد از مَلك كه هرگز طعام نخورند و براى هميشه زنده باشند و اگر روزى از بشر جدا شدند به سوى فرشتگان روند . معناى آيه : ما پيامبران را جسدى كه طعام نخورند و به صورت انسانى خالى از جوارح و اندام‌هاى درونى و فاقد نيروهاى جسمانى باشند قرار نداديم ، و آنها هيچ گاه خالد و جاويدان نبودند ، بلكه همانند ساير بشرها مىزيستند و مىمردند . ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنجَيْنَاهُمْ وَمَن نَّشَاءُ وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ بيان عاقبت حال فرستادگان و امت آنهاست از پذيراشدگان و كافران و منكران . يعنى : پس از فرستادن آنها به سوى مجامع بشرى ، وعده‌اى را كه به يكايك آنان داده بوديم منجّز كرديم و تحقّق بخشيديم و آنها را و كسانى را كه مىخواستيم يعنى از مؤمنان و گروندگانشان نجات داديم و مسرفان و تجاوزگران از حد و مرز شرايع را نابود كرديم .