وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً « 5 » لغت و اعراب : [ حقوق كم خردان ] سفهاء : جمع سفيه يعنى جاهل ، كم‌عقل و سبك‌مغز . جعل اللَّه به‌تقدير جعلها اللَّه . قيام و قوام شىء : نظام و تكيه‌گاه و وسيلهء برپايى آن . و ارزقوهم فيها يعنى منها . معروف : هر امر پسنديده كه شرعاً يا عقلًا نيكو شناخته شده باشد . تفسير : وَ لَاتُؤْتُواْ السُّفَهَآءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِى جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً خطاب آيه متوجه هر فرد يا گروه و مجتمعى است كه اموالى در دست آنها و تحت سلطهء آنهاست . و اموال در آيه عام است و شامل اموال شخصى هر فرد و اموال تحت سلطهء اولياى قاصران از اطفال و مجانين و سفها ، و اموال تحت سلطنت حكام امر و ولىّ مسلمين مىشود . معناى آيه : اى مردم ، اموالتان را ، يعنى مال‌هايى را كه تحت سلطهء شماست ، كه خداوند آن را اساس زندگى و وسيلهء برپايى و استوارى امر افراد و مجتمعتان قرار داده است به دست جاهلان و كم‌خردان كه راه حفظ و تصرف و استفادهء آن را نمىدانند ، ندهيد . وَ ارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَ اكْسُوهُمْ يعنى : و آنها را ، كه سفيهان و قاصران باشند ، از آن مال روزى دهيد و لباس پوشانيد ، يعنى زندگى آنها را از آن مال اداره كنيد به صرف خودِ مال يا منافع و عايدات آن . اين خطاب نسبت به صاحبان اموال ، استحبابى است ، و نسبت به اولياى اطفال و ديوانگان و سفيهان ، وجوبى است كه بايد آنها را از اموال خودشان اداره كنند ، و نسبت به حكّام اسلامى و اولياى امور امت كه اموال عامهء ملت در دست آنهاست طبق تشخيص آنهاست .