براى زيدبن موسى اجازهء ورود دادند ، وارد شد ، در مقابل ابوالحسن عليه السلام نشست ، و چون روز پنجشنبه شد پيش از آن حضرت براى زيدبن موسى اجازه ورود دادند و او آمد و بالاى مجلس نشست سپس به ابوالحسن عليه السلام اجازه دادند ، وارد شد ، همين كه زيد آن حضرت را ديد از جاى خود برخاست و او را به جاى خود نشاند و خود در مقابل او نشست . ( و به دنبال آن مانند شيخ مفيد در ارشاد جريان آوردن متوكّل امام عليه السلام را از مدينه نقل مىكند ) « 1 » و سپس مىافزايد : متوكّل سعى داشت تا حيله‌اى به كار برد و كارى كند كه از مقام و منزلت امام عليه السلام در نظر مردم بكاهد ولى براى او ميسر نمىشد ، و در رابطه وى با آن حضرت احاديثى وجود دارد كه نقل آنها باعث طولانى شدن اين نوشتار مىگردد كه در آن احاديث نشانه‌ها و دلايلى ( بر مقام امامت و ولايت او ) است كه برخى را نقل كرديم و نقل همه آنها ما را از هدف ايجاز دور مىكند . « 2 » 6 - شيخ طوسى به اسناد خود از ابن فحّام به نقل از منصورى از قول عمويش آورده است : مىگويد : روزى بر متوكّل وارد شدم و او داشت ميگسارى مىكرد ، مرا فراخواند ، گفتم : سرورم من هرگز مى نخورده‌ام ! گفت : تو با علي بن محمّد مىنوشى ! گفتم : شما با اين كه او در اختيار شماست او را نمىشناسى ! اين حرف تنها به شما ضرر مىرساند و براى او زيانى ندارد ! بنابراين دوباره اين حرف را دربارهء او نگوييد !

--> ( 1 ) - اعلام الورى : ص 437 . ( 2 ) - همان ، ص 438 .