آنگاه كه نصف ساقِ پا ، يا قسمتى از پا را داخل آب برده بود كه ناگهان النگوى عروس را پيدا كرد و آورد ، همين كه ناخدا النگو را بيرون كرد ، اسحاق برادر امام عليه السلام عرض كرد : فدايت شوم ! دعايى را كه فرموديد به من بفرماييد ! فرمود : « امنيّت را با توبه به‌دست آور ! » . سپس گفت : « اى خدايى كه پيش‌تر از هر موجودِ فناپذيرى ! و اى شنوندهء هر صدا ! و اى فراهم آورندهء جان‌ها پس از مرگ ! و اى خدايى كه پس از مرگ ، بر استخوان‌ها گوشت مىپوشانى ! و اى خدايى كه تاريكىهاى شديد او را نمىپوشاند ! و صداهاى گوناگون بر او مشتبه نمىشود ! اى خدايى كه هيچ كارى او را از كارى باز نمىدارد ! اى خدايى كه در نزد هر چيزى از خلق خود ، حس شنوايى او حاضر و بينايى او نافذ است ؛ زيادى درخواست‌ها او را به اشتباه نيندازد و پافشارى درخواست‌كنندگان او را نيازارد ! اى هميشه زنده در وقتى كه هيچ زنده‌اى در پيمان ملك و بقاى او نباشد ! اى كه در بلندترين مقام جا دارى و به‌وسيلهء نور خود از خلق پنهانى ! اى كسى كه به‌وسيلهء نور خود از خلق پوشيده است ! اى خدايى كه به نور خود تيرگى ظلمت‌ها را روشن كره است ! از تو خداى يگانه و يكتاى فرد بىهمتاى بىنياز ، درخواست دارم كه بر محمّد و آل پاك و برگزيدهء محمّد صلى الله عليه و آله و سلم درود فرستى » . « 1 » 77 - از بشّار آزاد شدهء سندى بن شاهك نقل كرده است ، مىگويد : « من از همه كس بيشتر كينهء آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را داشتم ، روزى سندى مرا خواست و گفت : بشّار ! من مىخواهم تو را به چيزى امين گردانم كه

--> ( 1 ) - الثاقب : ص 184 .