راهى حج شد ، نزديك مدينه كه رسيد بزرگان مدينه به استقبال او آمدند ؛ پيشاپيش همه موسى بن جعفر عليهما السلام سوار بر استر بود . ربيع گفت : اين مركب چيست كه با آن به پيشواز اميرالمؤمنين مىروى درحالى كه اگر سوار بر اين مركب طالب چيزى باشى به دست نياورى و اگر چيزى را دنبال كنى به آن نرسى ! فرمود : « آن از اسب اسب‌سواران كندتر و از خوارى و ذلّت خران بالاتر و بهترين امور حدّ وسط آن است » . « 1 » 6 - طبرسى مىگويد . . . « 2 » 7 - نيز همو مىگويد : امام عليه السلام از همه كس بهتر كتاب خدا ( قرآن ) را حفظ داشت و خوش صداتربود و به هنگام قرائت غمگين بود و شنوندگان با تلاوت او مىگريستند ، مردم مدينه او را زينت مجتهدين مىخواندند . « 3 » 8 - ابن شهر آشوب مىگويد : نقل است كه يكى از خلفا مبتلا به قولنج شد . بختيشوع نصرانى از معالجهء او درمانده شد ، يك تكّه پوست برداشت و با دارويى آن را آب كرد سپس آن آب را با دارويى جوشاند و گفت : اين كار پزشكى بود مگر اينكه كسى كه در پيشگاه خدا مقام و جايگاهى دارد و دعايش مستجاب است براى شما دعا كند ، خليفه گفت : موسى بن جعفر را حاضر كنيد ! آن حضرت را آوردند ؛ در بين راه صداى

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 278 . ( 2 ) - اعلام الورى : ص 277 . اين حديث عين حديث قبلى بود با اين تفاوت كه اوّل اين حديث آمده است : در سجده‌هايش مىگفت : « گناه از طرف بنده‌ات زشت است و عفو و گذشت از جانب تو نيكو » . - م . ( 3 ) - اعلام الورى : ص 298 .