خورد مريض شد ، فردا كه پزشك آمد ، كف دست خود را كه سبز شده بود به او نشان داد ؛ زهرى را كه به او خورانده بودند در آن موضع جمع شده بود ، پزشك رو به آنها كرد و گفت : به‌خدا سوگند او بهتر مىداند كه با او چه كرده‌اند و بعد هم آن حضرت وفات كرد ! « 1 » 3 - شيخ مفيد مىگويد : امام ابوالحسن موسى عليه السلام عابدترين ، فقيه‌ترين ، بخشنده‌ترين و با كرامت فرد زمان خود بود . « 2 » 4 - نقل كرده‌اند كه آن حضرت نمازهاى نافلهء شب را به نماز صبح وصل مىكرد و سپس تعقيب مىخواند تا طلوع آفتاب و در پيشگاه خدا سر به سجده مىگذاشت و سرش را از دعا و حمد و ثناى الهى برنمىداشت تا نزديك ظهر و فراوان اين دعا را مىخواند : « خداوندا ! آسايشِ در وقت مردن و بخشش تو را به هنگام حساب درخواست دارم ! » و آن را تكرار مىكرد . و از جمله دعاهاى آن حضرت اين بود : « خدايا ! گناه از طرف بنده‌ات بزرگ است پس عفو و بخشش از جانب تو بايد نيكو باشد » و هم او از خوف و خشيت الهى مىگريست به‌قدرى كه محاسنش با اشك چشم‌تر مىشد ، و نسبت به خانواده و بستگان از همه كس بيشتر صلهء رحم داشت و شب هنگام از مستمندان مدينه دلجويى مىكرد و زنبيلى كه پول و درم و دينار و آرد و خرما داشت بر دوش مىكشيد و براى آنها مىبرد درحالى كه نمىدانستند از كجا مىآيد . « 3 » 5 - همو از قول ابن عمار و ديگر راويان آورده است : چون هارون

--> ( 1 ) - عيون الاخبار : 1 / 106 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان : ص 277 .