حضرت ( امام باقر ) گفتند : يابن رسول اللَّه ! اين مواضع سجده را فهميديم كه از مداومت بر نماز و در اثر سجده‌هاى طولانى است ، اين كه روى شانه‌اش مىبينيم از چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : « اگر پدرم زنده بود من نمىگفتم ؛ هيچ روزى از روزها بر او نمىگذشت مگر يك مستمندى را يا بيشتر ؛ هر قدر كه ممكن بود سير مىكرد و چون شب مىرسيد نگاه مىكرد چه چيز از قوت روزانه خانواده‌اش زياد است آنها را داخل انبانى قرار مىداد ، همين كه مردم استراحت مىكردند آن انبان را به دوش مىگرفت ميان مدينه به سراغ گروهى مىرفت كه به خاطر حفظ آبرو از مردم درخواست نمىكردند ، آنچه برده بود بين آنها تقسيم مىكرد به طورى كه آنها نمىدانستند كيست و هيچ كس از خانواده‌اش جز من نمىدانست و من از طرف خود آن حضرت بر اين عملش اطلاع داشتم ؛ او بدان وسيله اميدوار به فضيلت صدقه دادن به دست خود و صدقه پنهانى بود و همواره مىفرمود : صدقهء پنهانى آتش خشم پروردگار را خاموش مىكند . » . « 1 » 3 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « در بنى اسرائيل مرد ثروتمندى بود كه جز يك پسر ، فرزندى قسمتش نشده بود و او را دوست داشت و دلسوز او بود ، همين كه آن پسر به سنّ مردان رسيد او را با دختر عمويش تزويج كرد ، چون شب شد همان شب كسى به خواب او آمد و گفت : پسرت امشب كه نزد همسرش برود مىميرد ! آن مرد سخت غمگين شد ولى خوابش را پنهان داشت و براى رفتن نزد

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 246 .