امام باقر عليه السلام فرمود : « اين دلها گاهى سخت و گاهى نرم مىشود . آن گاه فرمود : « اصحاب محمد صلى الله عليه و آله و سلم عرضه داشتند : يا رسول اللَّه ! ما از نفاق و دورويى بيمناكيم ! فرمود : چرا مىترسيد ؟ گفتند : ما وقتى كه در نزد شما هستيم و شما ما را پند مىدهيد و ما را وادار مىكنيد ما بيمناك ( از عذاب ) از دنيا فراموش مىكنيم و پارسا مىشويم تا آن جايى كه گويى آخرت ، بهشت و دوزخ را به چشم خود مىبينيم ولى تمام اينها تا وقتى است كه در خدمت شما هستيم و چون بيرون مىشويم و وارد خانه‌هاى خود مىگرديم و چون بوى فرزندان‌مان را استشمام مىكنيم و خانواده و كسانمان را مىبينيم چيزى نمىماند كه از آن حال بازگرديم تا آن جا كه گويى هيچ چيزى در كار نبود . آيا جاى اين ترس وجود دارد كه ما نكند منافق باشيم ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : هرگز ! اين حالات تلقيناتى شيطانى است كه شما را به دنيا وادار مىكند . به خدا سوگند كه شما اگر به اين حالت كه خود را توصيف كرديد بمانيد هر آينه فرشتگان با شما مصافحه مىكنند و شما مىتوانيد بر روى آب راه برويد . و اگر چنين نبود كه مرتكب گناه شويد و از خداوند طلب مغفرت كنيد ، خداوند جمعى را مىآفريد تا مرتكب گناه شوند و از خداوند طلب آمرزش كنند و خداوند آنان را بيامرزد زيرا كه مؤمن فريب مىخورد و توبه مىكند ، آيا سخن خدا را نشنيده‌اى كه فرمود : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » « 1 » و نيز مىفرمايد : « اسْتَغْفِرُوا

--> ( 1 ) - بقره / 222 : خداوند آنانى را كه به درگاهش توبه كنند و پاكيزگان را دوست مىدارد .