چون به درگاه خداى عزّوجلّ حاجتى داشت ، بالاى خانهء خود رود و دو ركعت نماز بخواند و سر به طرف آسمان بگشايد ! و چون چنين كند خداوند حاجت او را برآورده كند و او را نااميد برنگرداند . و او را در مسافرت غسل جمعه نيست ولى در غير سفر ( در ديار خودش ) آن را نبايد ترك كند . و زنها را حق شهادت در هيچ يك از حدود ( چيزهايى كه باعث اجراى حدّ است ) نمىباشد . در طلاق و رؤيت هلال ( ماه ) شهادت زنان پذيرفته نيست ولى شهادت آنها در مواردى كه نگاه كردن مرد روا نيست جايز است ( مثل زايمان ) ، زنها حق ندارند از وسط جاده بروند ولى مىتوانند از دو طرف جاده حركت كنند . و بر زنان جايز نيست كه در غرفه‌ها ( اتاقهاى طبقات بالا ) منزل كنند و نوشتن فراگيرند و مستحب است ريسندگى و سورهء نور را بياموزند و ياد گرفتن سورهء يوسف براى آنها گراهت دارد . هر گاه زن مسلمانى از اسلام برگردد ( مرتدّ شود ) توبه داده مىشود ؛ اگر توبه كرد چه خوب و اگر نه در زندان حبس ابدى مىشود و همچون مردان مرتدّ كشته نمىشود ولى براى او سخت‌گيرى مىشود و از خوردن و آشاميدن منع مىگردد . مگر در حدّى كه خود را نگهدارد و جز غذاهاى خشن به او داده نمىشود و جز پوشاك درشت و خشن بر او پوشانده نمىشود و به هنگام نماز و روزه كتك زده مىشود . و بر زنان جزيه نيست ( مثل اسيران مرد از آن‌ها جزيه نمىگيرند ) . چون وقت زايمان برسد بايد هر چه از زنان است از خانه بيرون كنند تا كسى نخستين فرد نباشد كه عورت او را ببيند ! بر زن حايض و جنب جايز نيست موقع تلقين ميّت حضور داشته باشد