الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)
52
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى)
واى بر تو اى فريب خورده ! آيا نمىستايى كسى را كه دنياى فانى را به او واگذارى و او سراى باقى را در عوض به تو بدهد ؟ يك درهم فانى را به او بده ، ده درهم تا هفتصد برابر باقى و ماندگار از بخشندهء كريم بگير ! آرى خداوند به تو چنين پاداش مىدهد . اوست كه تو را مىخواند و مىنوشاند و مىپوشاند ، تندرستى مىدهد و تو را كفايت مىكند و از كسى كه تو را مىبيند پنهان مىدارد . آن كه در شب و روز نگاه مىدارد و هنگام بيچارگى تو را اجابت مىكند و در آزمون تو تصميم بر رشد و ترقى تو دارد . گويا شبهاى گرسنگى و ترست را فراموش كردهاى ! تو او را خواندى اجابت كرد و با احسانى كه به تو كرد مستوجب شكر گرديد ولى تو او را در بين كسانى كه بايد ياد شوند ، فراموشت شد . و در آنچه تو را فرموده بود مخالفت كردى . واى بر تو همانا تو دزدى از دزدان گناه هستى . هرگاه تو را شهوتى يا ارتكاب گناهى پيش آيد بدان سمت مىشتابى و به خاطر نادانى خود به آن اقدام مىكنى و گرفتار آن مىشوى ، گويى كه در برابر ديد خدا نيستى يا گويا كه خدا در كمين تو نيست . اى كسى كه طالب بهشتى چه قدر خوابت دراز است و مركب سواريت كند و همتّت سست ! پس به خاطر خدا از اين طالب و اين مطلوب ! و اى كسى كه از دوزخ گريزانى چه قدر مركبت را به سوى آن تند مىرانى و چه خود را شتابان در آن مىاندازى ! به اين گورها نگاه كنيد كه چون خطوطى در كنار خانهها نقش بستهاند ؛ خط آنها به هم نزديك است و آرامگاههايشان كنار هم ولى ديدارشان بسيار دور است ! آباد كردند ،