امام سجّاد عليه السلام وقتى كه تجاوزى در حق او مىشد و يا از ستمكاران چيزى ناپسند را مىديد ، اين دعاست : « اى خدايى كه خبر شكوه كنندگان بر تو پوشيده نيست ، و براى تحقيق حال ايشان به گواهى گواهان نياز ندارى ، اى خدايى كه يارى تو به ستمديدگان نزديك و از ستمگران دور است ! خداى من ! تو مىدانى كه از فلانى پسر فلانى به من چه مىرسد ؛ ستمى كه تو ناروا مىدانى و بىحرمتيى كه تو آن را منع كرده‌اى ، چون از زيادى نعمت تو ، مغرور گشته و از انكار تو بر خود نمىهراسد ! خداوندا بر محمّد و آل محمّد درود فرست ، دشمن ستمگر مرا به قدرت خودت فروگير و با توان خود تيزى او را به كندى مبدّل كن و او را به خودش مشغول ساز و در برابر دشمنش ناتوان گردان ! خدايا بر محمّد و آل محمّد درود فرست ، و ستم را بر من مپسند و مرا در مقابل او يارى كن و از كارهاى كسى چون او باز بدار و حال مرا چون او مگردان ! خداوندا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست ، و در عوض ستم او بر من ، تو عفوم كن ، و بجاى بدرفتارى او با من ، تو بر من رحمت آور ، كه هر ناخوشى در برابر خشم تو ناچيز است و با غضب تو هر سختى هموار شدنى است ، خدايا چنان كه ستمديدگى را بر من ناگوار كرده‌اى ، از ستمگرى نيز مرا بازدار ! خدايا ! من جز تو بر كسى شكايت نمىبرم و از داورى كسى يارى نمىجويم ! پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست ! و درخواست مرا اجابت كن ! و آن حال شكايتم را تغيير بده ! خدايا مرا به نااميدى از عدل خود ، و او ( دشمنم ) را به ايمنى از عتاب