پروردگارا ! تو آفريننده‌اى و من آفريده ، و تو مالكى و من مملوك تو ، و تو پروردگارى و من بندهء تو و تو بىنيازى و من نيازمند ، و تو بخشنده‌اى و من گِدا و درخواست كننده ! و تو آمرزنده‌اى و من خطاكار ، و تو آن زنده‌اى كه هرگز نميرد و من مخلوقى كه مىميرم ! اى خدايى كه مخلوقات را آفريدى و امور را سامان بخشيدى و اى كسى كه هيچ يك از مخلوقات او را نمىتوان بر ديگرى مقايسه كرد و براى آفرينش چيزى از كسِ ديگرى يارى نجست ، سپس تمام كارها را بر اساس حكم خود اجرا كرد و براى هر كدام زمان و مهلت معيّنى را تعيين فرمود ، در تمام اينها بر اساس عدالت خود فرمان راند و عدالت در تمام اين امور نيز بر پايهء فضل و كرم او بود ، و لطفش بر پايهء حكمت و حكمش بر اساس عدالت و علم به نگهدارى آنها بود . سپس پايان كار را بر مشيّت خود استوار كرد و استقرار آنها را به محبّت خود و زمان و مدّت بقاى هر كدام را به حكم و قضاى خويش بنا نهاد . كلمات او را چيزى دگرگون نسازد و حكم او را نقض كننده‌اى نباشد . و كسى از فرمان او آسوده و بر كنار نيست ، و چاره‌اى از قضا و قدر او ، و خلافى در وعدهء او و روگردانى از دعوت او وجود ندارد . و او چيزى را كه بخواهد ، ناتوانى در او راه ندارد و كسى جلوى ارادهء او را نمىتواند بگيرد و انجام هيچ كارى بر او گران نيست و ساختن هيچ چيز بر او سنگين نمىآيد و اطاعت هيچ اطاعت كننده‌اى در سلطنت او نيفزايد و معصيت هيچ گناهكارى چيزى از او نكاهد ! و هيچ سخنى در نزد او عوض نمىشود و هيچ كسى در فرمان او شريك نيست ؛ خدايى كه پادشاهى پادشاهان به قدرت او ، و صاحبان عزّت و شوكت مطيع و بندهء اويند و