فرمود : « چرا گريه مىكنى ؟ » عرض كرد : گريه‌ام براى آن است كه پانزده هزار دينار بدهى دارم و چيزى براى پرداخت آن به جا نگذاشته‌ام ! راوى مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام به او گفت : « گريه نكن وام تو بر عهدهء من و تو از آن بريئىالذّمه‌اى ! » و آن وام را از جانب وى پرداخت . « 1 » 33 - طبرسى به نقل از سعيدبن كلثوم آورده است ، مىگويد : خدمت امام صادق جعفربن محمّد عليهما السلام بودم ، از اميرالمؤمنين عليه السلام ياد كرد و او را چنان كه سزا بود ستود ، سپس فرمود : « به خدا سوگند كه كسى از اين امت جز او طاقت عمل رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رانداشت ، وى همچون كسى عمل مىكرد كه نگاهش بين بهشت و دوزخ بود ؛ اميدوار به پاداش آن و بيمناك از عذاب اين . وى از مال خود هزار برده را براى رضاى خدا و آزادى از آتش دوزخ آزاد كرد ، ازمالى كه با دسترنج و عرق جبين خويش فراهم كرده بود ، در حالى كه لباسش جز چند متر كرباس نبود ، وقتى كه چيزى از آستينش زياد بود قيچى مىطلبيد ، آن را مىبريد ، و كسى از فرزندان و خاندان او بيشترين شباهت را به وى از علي بن حسين ؛ زين العابدين عليهما السلام نداشت . پسرش ابوجعفر ( امام باقر ) عليه السلام بر او وارد شد ديد از عبادت به جايى رسيده است كه كسى بدانجا نرسيده است ؛ ديد رنگش از بيدارخوابى زرد و چشمها از گريه مجروح و پيشانى از سجده برآمده و پاها از قيام در نماز ورم كرده است . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : وقتى كه پدرم را با آنحال ديدم نتوانستم از گريه خوددارى كنم دلم به حال او سوخت و

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 242 .