امام حسن عليه السلام به پا خاست ، و فرمود : سپاس خدايى را كه هر كه سخن بگويد ، سخن او را مىشنود و هر كه خاموش باشد از آنچه در دل دارد آگاه است ، و هر كه زنده است ، رزق او با اوست و هر كه بميرد . بازگشتش به سوى اوست . امّا بعد ، بيقين گورهاى جاى فرود آمدن و مسكن ما و قيامت وعده گاه ما و خداوند مقابل و معارض ماست . همانا ( ولايت ) على عليه السلام دروازه‌اى است كه هر كه وارد آن شود مؤمن و هر كه از آن بيرون رود كافر است ! على عليه السلام پس از شنيدن سخنان آن حضرت ، دست به گردن او انداخت و فرمود : پدر و مادرم فدايت ! اينان فرزندانى هستند كه برخى از نسل برخى ديگرند ، و خداوند شنوا و داناست . » « 1 » 61 - از جمله سخنان آن حضرت است كه فرمود : « فرزند آدم ! از حرامهاى الهى خودداراى كن تا بندهء اوباشى و بدانچه خداى سبحان روزى كرده راضى باش تا بى نياز گردى ، و با همسايگان خوشرفتار باش تا مسلمان باشى ، و با مردم چنان مصاحبت كن كه دوست دارى آنها نيز با تو رفتار كنند تا عادل باشى ! زيرا كه در پيش روى شما مردمانى هستند كه زياد گردآورى مىكنند و ساختمانهاى آسمان خراش مىسازند و آرزوهاى دراز دارند . همهء آنها ديرى نپاييده ، از بين رفته و عملشان مايهء فريب ، و جايگاهشان قبرهاست .

--> ( 1 ) - بحارالأنوار : 78 / 112 .