مادر تو همواره نزد غلام قيس مىرفت و او را به زناى با خود فرا مىخواند ، و در خانه‌ها و در جاهاى كوچ بيابانها و در دل واديها در همه جا به دنبال آن‌ها براى عمل زنا بود ، وانگهى تو در همه جا در جمع دشمنان سرسخت رسول خدا صلى الله عليه و آله حاضر مىشدى و بيش از همه او را تكذيب مىنمودى و به او نسبت دروغگويى مىدادى . سپس در جمع اصحاب سفينه بودى كه نزد نجاشى رفته و به حبشه مهاجرت كردند در جهت ترغيب به ريختن خون جعفربن ابى طالب و ساير مهاجران دربار نجاشى كه خداوند مكر و حيله تو بدكار را نقش بر آب كرد و تلاش و كوشش تو را پس زده و امنيّت تو را باطل و اميد تو را نااميد ساخت ، و آن موضوع سخن شما را تكذيب كرد و سخن شما كافران را با شكست مواجه كرد و پست‌ترين كلمه ! و كلمة اللَّه را بالاترين قرار داد « 1 » . امّا سخن تو دربارهء عثمان ( كه گفتى : على مىخواست عثمان كشته شود ) ، اى بى حياى بى دين ! تو بودى كه آتش را بر ضد عثمان برافروختى و چون كارگر افتاد به فلسطين فرار كردى و به انتظار نشستى ، همين كه خبر كشته شدن او را دريافت كردى ، خود را در اختيار معاويه گذاشتى ، اى ناپاك ! دينت را براى دنياى ديگرى فروختى . ما تو را به خاطر كينه‌اى كه از ما دارى سرزنش نمىكنيم و نمىگوييم چرا محبّت ما اهل بيت را ندارى ، زيرا كه تو در زمان

--> ( 1 ) - اشاره به آيه 40 سورهء توبه دارد .