دوّم ، روز كاروان كه ابوسفيان كاروان را ( كه از شام با كالاى زيادى از نزديكى مدينه عبور مىكردند ، بيراهه برد تا اينكه از دست رسول خدا صلى الله عليه و آله در امان بمانند ! ( اينجا نيز پيامبر او را لعن كرد ! ) . سوّم در جنگ احد ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : مولا و ياور ما خداى تبارك و تعالى است و شما ياورى نداريد ، ابوسفيان گفت : ما بت عزّى را داريم و شما نداريد ؟ پس خدا و فرشتگان و پيامبران خدا و مؤمنان همگى او را لعن كردند . چهارم روز جنگ حنين ، روزى كه ابوسفيان ، تمام مردم قريش و هوازن ، و عُيينه مردم غطفان و يهود را آوردند خداوند كينهء آنها را به خودشان برگرداند و آنها به خيرى نرسيدند ، اين است سخن خداى عزّوجلّ كه در دو سورهء قرآنى نازل فرموده و در هر دوى آن‌ها ابوسفيان و يارانش را كافر ناميده است ، و تو اى معاويه آن روز در مكه مشرك و بر عقيده پدرت بودى در حالى كه على عليه السلام آن روز با رسول خدا صلى الله عليه و آله و بر عقيده و آيين او بود . پنجم ( روزى كه ابوسفيان در جمع قريش آمدند و رسول خدا صلى الله عليه و آله را از ورود به مسجدالحرام و قربانى كردن باز داشتند ) آيهء مباركهء « وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ » « 1 » در آن باره نازل شده است ، و تو بودى اى معاويه و پدرت و مشركان قريش كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را بازداشتيد ، پس خداوندا و ( ابوسفيان ) را لعنتى ، كرد كه تا روز قيامت او و فرزندان او را فراگير است .

--> ( 1 ) - فتح / 25 : ( دشمنان شما كسانى هستند كه كافر شدند و شما را از زيارت‌مسجدالحرام ) و رسيدن قربانيهايتان به محلّ قربانگاه باز داشتند .