نظر داشته باشد و اگر از او چيزى خواستى بدهد ، و اگر نخواستى او آغازگر باشد ، و اگر غم و اندوهى براى تو پيش آمد او نيز ناراحت شود ! كسى باشد كه از طرف او شرى به تو نرسد ، و از جانب او به گونه‌هاى مختلف به تو ضرر و زيانى وارد نشود ، و در موقعيتهاى حسّاس تو را تنها نگذارد و اگر در مورد تقسيمى بين شما اختلافى شد شما را به خودش مقدم بدارد . » جناده مىگويد : سپس نفس آن حضرت بريد و رنگش زرد شد به طورى كه بر او بيمناك شدم ، حسين عليه السلام و اسودبن ابى الاسود وارد شدند ، حسين عليه السلام خودش را انداخت و سر و پيشانى آن حضرت را بوسيد سپس در كنار او نشست و با هم رازها گفتند ، پس ابوالأسود گفت : انّا للَّه ! همانا حسن عليه السلام خود خبر شهادت خود را مىدهد ! ! « 1 » 15 - و نيز مىگويد : آورده‌اند كه اميرالمؤمنين به حسن عليه السلام فرمود : برخيز و خطبه بخوان تا سخنت را بشنوم ، امام حسن عليه السلام برخاست و گفت : « سپاس خداوندى را كه سخن هر گوينده‌اى را مىشنود و آنچه شخص ساكت در دل دارد مىداند و روزى هر كه زنده است بر عهدهء اوست و هر كه بميرد بازگشتش به سوى اوست . و درود و سلام خدا بر محمد و خاندان پاك او باد ! اما بعد ، قبرها جاى ورود ما و رستاخيز وعدگاه ما و خداوند در برابر ماست ، و بيقين على درى است كه هر كه وارد آن شد ايمن است و هر كه از آن بيرون شد كافر است . پس على عليه السلام از جا برخاست و او

--> ( 1 ) - بحارالأنوار : 44 / 138 و 139 .