پيش از آنكه اجلت فرا رسد ! و بدان كه تو در پى دنيايى در حالى كه مرگ در پى تو است ، و روزى را كه هنوز نيامده ، همّ و غم او را به روزى كه در آنى تحميل نكن و بدان كه تو نمىتوانى چيزى از مال دنيا را بيش از مقدار قوت و هزينهء خويش به دست آورى مگر اينكه خزانه‌دار ديگران باشى ! و بدان كه در حلال آن حساب است و در حرام آن كيفر و مجازات ، و در مال شبه‌ناك توبيخ و سرزنش ! بنابراين دنيا را به منزلهء مردارى بدان و از آنها به قدر كفايت بردار كه اگر حلال باشد تو پارساى در آن باشى و اگر حرام باشد ، بار سنگين گناه آن برگردنت نباشد ، به اين ترتيب از آن بقدرى برداشت كرده‌اى كه از مردار برداشت كنند ، و اگر سرزنش باشد ، كمتر باشد ! براى دنيايت چنان كار كن كه گويى هميشه زنده‌اى و براى آخرت خويش چنان رفتار كن كه گويا فردا مىميرى ! و اگر عزّت بدون قوم و قبيله را و شكوه و هيبت بدون قدرت و سلطنت را طالبى ، از خوارى و ذلّت نافرمانى خدا به عزّت طاعت و فرمانبردارى خداى عزّوجلّ درآى ! و هر گاه نيازى تو را وادار به معاشرت افراد كرد ؛ با كسانى رفت و شد كن كه همراهى آنها باعث زينت و افتخار تو باشد ، و اگر به او خدمتى كردى تو را پاس بدارد و اگر از او كمكى خواستى تو را كمك كند ! اگر حرفى زدى ، سخنت را باور كند ، و اگر حمله‌اى كردى ، تو را تقويت كند ، و اگر دست كمك به سمت او دراز كردى او هم دستش را بگشايد و اگر از جانب تو شكافى در دوستى شما افتاد او مسدود كند و اگر خوبى از تو ديد آن را در