گفت : رسول‌خدا ، بزگوار ، و مورد بزرگداشت بود ، چهره‌اش همچون ماه شب چهارده مىدرخشيد ، بلندتر از مردميان بالا و كوتاه‌تر از مرد درازقامت ، ( معتدل القامه ) بود ، بزرگ‌همت ، موهايش صاف و پرپشت بود ، اگر موى سرش جدا مىشد ، به دوطرف سر مىرفت ، اگر نه ، موهاى سرش از نرمهء گوش آن حضرت ، در صورتى كه بلند مىشد تجاوز نمىكرد ! رنگ چهره‌اش درخشان و پيشاپيش پهن و ابروهايش كشيده و كمانى بود ، رگى در پيشانى داشت كه به هنگام خشم پر مىشد و برجسته مىگرديد ، بين آن حضرت باريك و كشيده بود ، نورانيتى داشت كه مىدرخشيد ، هر كه دقت نمىكرد به‌خاطر برآمدگى كمر ، تصور مىكرد او از تكبر سر به بالا گرفته است ، محاسنى انبوه داشت ، گونه‌هايش هموار ، دهان بزرگ و دندان‌هايش سفيد و براق و گشاده بود ، و دسته مويى باريك از سينه تا ناف داشت ، گردنش در صفا و درخشندگى مانند گردن مجسمه‌هايى بود كه از نقره مىسازند . اجزاى بدن معتدل ، تناور و اعضايش بهم پيوسته بود ، ميان دو كتفش پهن و سر استخوان‌هاى بندها قوى ، ستبر سينه بود ، بدنى سفيد و نورانى داشت ، ميان سينه تا ناف خط سياه و باريكى از مو داشت ولى پستان‌ها و شكم خالى از مو بود ، بازوان و ساق‌ها صاف و كشيده ، برآمده سينه ، دو استخوان بازو و ساق‌ها بلند بود ، كف پاها ناهموار و ميانهء آن‌ها از زمين فاصله داشت ، پشت پاها صاف و نرم به‌طورى كه اگر آبى مىريختند ، بند نمىآمد . همواره نگاهش به زمين و خوش‌قامت بود ، از همه‌كس بيشتر