باشد ! پس حسين عليه السلام منبر رفت و پس از حمد و ثناى الهى و درود و سلامى مختصر و موجز بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : اى تودهء مردمان ! من از جدم رسول‌خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : به يقين على عليه السلام شهر هدايت است ، هر كه وارد آن شهر شد نجات يافت و هر كه از آن تخلف ورزيد ، هلاك گرديد . پس على عليه السلام با شنيدن سخنان حسين عليه السلام از جا جست و او را به سينه چسبانيد و بوسيد ، سپس فرمود : اى مردم ! گواه باشيد كه اينان نوباوگان رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و امانت اويند كه وى آن‌ها را به من به امانت سپرده ، و من هم آنان را به شما امانت مىسپارم ! اى تودهء مردم ! بدانيد كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله از شما دربارهء ايشان مؤاخذه مىكند ! » « 1 » 4 - و نيز از عبدالرحمان‌بن جندب به نقل از پدرش و ديگران آورده است كه مردم پس از درگذشت على عليه السلام نزد حسن‌بن على عليهما السلام آمدند تا با وى بيعت كنند . امام عليه السلام فرمود : « سپاس خدا را بر آنچه حكم فرمود و لطف مخصوص خود را مبذول داشت و فرمانى عمومى صادر كرد و عاقبتى همگانى درپى آورد ، سپاسى كه بدان وسيله نعمت‌هايش را بر ما به تمام و كمال برساند و بدان‌وسيله ما را سزاوار رضوان خود گرداند ! همانا دنيا سراى گرفتارى و امتحان است و هر آنچه در دنياست فناپذير است ! و خداوند ما را از آن آگاه ساخته تا عبرت بگيريم ، و ما

--> ( 1 ) - توحيد : ص 307 .