و سر بريده شدنِ حسين ، و مسموم‌شدن حسن عليه السلام سليمان‌بن قبه مىگويد : خدا كند كه خبر شهادت حسن عليه السلام دروغ باشد - ولى تكذيب اين خبر ناگوار هم سودى ندارد ! تو دوست بزرگوار و برگزيدهء من - و براى مردم هر قبيله‌اى باعث آرامش و دلخوشى بودى ! من اكنون به گردخانه به جستجوى تو مىگردم و تو را نمىيابم - بلكه به جاى تو مردانى را مىبينم كه همجوارى آن‌ها براى من جز ضرور و زيان چيزى نيست . به‌جاى تو آن‌هايى نصيب من شدند كه در ميان من و آن‌ها - به قدر درياى عدن فاصله بود . « 1 » نجاشى مىگويد : اى جعده ! بر او بگرى ! و تو را گريهء به حق نرنجاند كه آن گريه بر باطل نيست گريه بر فرزند دختر پيامبر پاك و پاكيزه و فرزند پسرعموى برومند مصطفى صلى الله عليه و آله چنان بود كه هرگاه مشعل فروزانش روشن مىشد آن را وسيلهء شرف و بزرگوارى مسلّم برمىافروخت تا اين‌كه مستمند درمانده‌اى آن راببيند و يا شخص زنده‌اى كه شايستگى داشت هرگز بر چنان كسى در ميان مردم از پا برهنه و كفشدار ، آن دربسته نمىشد !

--> ( 1 ) - مقاتل‌الطابييّن : ص 250 .