به چشم مىديدى ، ملاحظه مىفرمودى كه چقدر وحشتناك بود ! اما پسرت امام حسن زكى عليه السلام را پس از آن‌كه تو از دنيا رفتى ، زهر خالص خورانيدند ! توسط همسرش ( جعده بنت اشعث ) تمام جگر و اعضاى درونى و دنده‌هاى او را درهم كوبيدند ! حسين‌بن على عليهما السلام مىفرمايد : « 1 » آيا من موهاى سرم را روغن بزنم و محاسنم را خوشبو كنم درحالى كه سر تو خاك‌آلوده و بدنت بىلباس است و يا از آنچه در دنيا دوست دارم بهره ببرم ؟ بدان هر آنچه به تو نزديك‌تر باشد دوست‌داشتنى است ! پس همواره بر تو گريه مىكنم تا وقتى كه كبوترى نوحه‌سرايى كند و مادامى كه باد صبا و باد مخالف بوزد ! و تا وقتى كه چشمانم قطرات اشك ببارد و تا زمانى كه در درختان حجاز شاخه‌اى سبز شود گريه‌ام طولانى و اشگهايم سيل‌آساست درحالى كه تو دورى ولى مزارت نزديك است ! غريبى كه ديوار خانه‌ها او را احاطه كرده‌اند ( آرى ) بدان ! هر آن كه زيرخاك است غريب و تنهاست بازمانده بر خلاف آن‌كه در گذشته است شادمان نيست

--> ( 1 ) - نظير اين اشعار ، به‌ويژه عين اين مصراع را سبطبن جوزى در « تذكرةالخواص » به نقل از « طبقات » ابن‌سعد ، از محمدبن حنفيّه در رثاى امام مجتبى عليه السلام نقل كرده است ، كه در صفحات قبل همين كتاب گذشت - م .