اما نظر تو از ابوسفيان ، بردبارى و دورانديشى است و اما نگرش تو از سميّه از آن قبيل نيست . همانا حسن بن على عليهما السلام به من نوشته است كه متعرض يكى از اصحابش شده‌اى ، پس متعرض او نباش ! چون من براى تو سلطه‌اى نسبت به او قرار نداده‌ام ، و حسن از آن كسانى نيست كه در مهلكه گرفتار آيد ! و عجب از نامهء تو به اوست كه او را به پدر ، يا مادرش نسبت نداده‌اى ! هم اكنون وقت آن است كه نظر او را تأمين كنى ، والسلام . « 1 » 4 - همو از قول شرقى بن قطامى نقل كرده ، مىگويد : سعيدبن سرح غلام حبيب بن عبد شمس شيعهء على بن ابى طالب عليه السلام بود ، همين كه زياد به كوفه آمد او را طلبيد و او را بيمناك ساخت ، او نزد حسن بن على به پناهندگى آمد ، امّا از آن طرف زياد هجوم برد ؛ برادر و فرزند و همسر او را گرفت و باز داشت كرد و اموالش را مصادره نمود و خانه‌اش را خراب كرد پس حسن بن على عليهما السلام طى نامه‌اى به زياد نوشت : اما بعد ، تو نسبت به حق مردى از مسلمانان تجاوز كرده‌اى كه او نيز مانند همهء مسلمانان سود و زيانى دارد ؛ پس خانهء او را ويران ساخته‌اى و اموالش را گرفته‌اى و فاميل و كسانش را باز داشت كرده‌اى ! اين نامه‌ام كه به تو رسيد خانه‌اش را باز سازى كن و كسان و اموال او را به وى بازگردان ! و وساطت ما را دربارهء او بپذير كه ما او را پناه داده‌ايم ! والسلام » زياد پس از دريافت نامه در پاسخ آن حضرت نوشت :

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه : 16 / 18 .