مروان گفت : خير ، بلكه او بهترين مردم بوده است ! « 1 » آن چه بين امام عليه السلام و زياد گذشت 1 - ابن شهراشوب مىگويد : سعيدبن سرح از دست زياد فرار كرد و به حسن بن على عليهما السلام پناه برد ، امام حسن عليه السلام طى نامه‌اى به زياد از او شفاعت كرد ، زياد در پاسخ نوشت : از زياد بن ابى سفيان به حسن پسر فاطمه عليها السلام اما بعد ! نامهء شما به دستم رسيد ، در حالى كه شما اسم خودت را پيش از اسم من نوشته بودى با اين كه به من نياز دارى و قدرت در دست من است و تو يك فرد رعيتى ! . . . و از اين قبيل چيزها نوشته بود . امام حسن عليه السلام وقتى كه نامهء او را خواند لبخندى زد و همان نامه را براى معاويه فرستاد . پس معاويه طى نامه‌اى به زياد هشدار داد و فرمان آزادى برادر سعيد و پسر و همسر او و باز گرداندن اموال و باز سازى خانه او را كه خراب كرده بود ، صادر كرد ، سپس گفت : اما پاسخى كه تو به حسن عليه السلام به نام خود او و نام مادرش نوشته بودى و به نام پدرش نسبت نداده بودى در حالى كه مادرش دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله است ؛ اگر تو مىفهميدى ، اين كه براى او افتخار بالاترى است ! « 2 » 2 - ابن عبدربّه مىگويد : حسن بن على رضى الله عنه راجع به يكى از شيعيانش نامه‌اى به زياد نوشت در حالى كه زياد تمام اموال او را

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه : 13 / 220 . ( 2 ) - مناقب : 2 / 159 .