عراق را كه خواستى مال تو باشد تا در مخارج زندگى خود هزينه نمايى كه آن را حسابدار و نماينده‌تان هر كه هست براى شما دريافت كند . و ديگر اينكه اجازه داده نخواهد شد كه كسى بر شما حاكم باشد و نيز كارها جز به فرمان شما انجام نشودو هر كارى كه منظور از آن طاعت خدا باشد ، طبق خواست شما انجام پذيرد و در آن نافرمانى شما نشود خداوند ما و شما را در اطاعت خويش كمك كند و اوست كه دعاى بندگان را شنواست ! جُندب مىگويد : همين كه نامهء معاويه به امام حسن بن على عليهما السلام رسيد ، عرض كردم : معاويه كسى است كه به جانب شما حركت خواهد كرد ، پس بهتر است تا پيش از اينكه او روانه شود ، شما به سوى او حركت كنى و در سرزمين و مركز حكومت او با وى پيكار نمايى ، و اگر چنين مىپندارى كه شايد او از شما اطاعت كند و خلافت را به شما واگذارد ، به خدا كه چنين نيست جز اينكه به وضعى سخت‌تر از نبرد صفين گرفتار شويد . امام عليه السلام فرمود : چنين خواهم كرد ! اما پس از آن ديگر با من درآن باره چيزى نگفت و سخن مرا از خاطر برد . راوى مىگويد : معاويه در نامهء ديگرى به حسن بن على عليهما السلام نوشت : به نام خداوند بخشنده مهربان ! بارى خداى عزّوجلّ كسى است كه نسبت به بندگانش آنچه بخواهد انجام مىدهد : « لامُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسابِ » « 1 » حكم او را تغييردهنده‌اى نيست و او زود به حسابها

--> ( 1 ) - رعد / 41 : حكومت و فرمان از آن خداست و هيچ كس را ياراى ردّ احكام او و ياجلوگيرى از فرمان او نيست .