نخستين كسى بود كه دعوت خدا و رسولش صلى الله عليه و آله را اجابت كرد و اولين كسى بود كه ايمان آورد و خدا و رسولش را تصديق كرد ، و خداى تعالى در كتابى كه بر پيامبر مرسلش فرو فرستاده ، فرموده است : « أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ » « 1 » بنابراين رسول‌خدا براساس گواه و بينه از جانب پروردگار مبعوث شده است و پدرم كسى است كه در پى او و شاهدى از طرف اوست . و رسول‌خدا صلى الله عليه و آله هنگامى كه او را دستور داد تا به مكه رود و برائت را بر مردم بخواند ، فرمود : يا على ! اين آيات را ببر ! زيرا كه به من فرمان رسيده است كه كسى جز من و يا مردى همانند خودم ، حق ندارد آن را ببرد ! و تو يا على همان هستى ! بنابراين على از رسول‌خدا و رسول خدا از على است ، و پيامبر صلى الله عليه و آله موقعى كه بين او و بين برادرش جعفربن ابىطالب و غلامش زيدبن حارثه در مورد سرپرستى دختر حمزه قضاوت كرد فرمود : يا على ! تو از منى و من از تو ! و تو پس از من سرپرست هر فرد مؤمنى ! پدرم ، رسول‌خدا صلى الله عليه و آله را پيش از همه تصديق كرد و به‌وسيله جان خودش از او پاسدارى نمود ، وانگهى پيوسته رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در هر كار مهمى او را مقدم مىداشت ، و براى هر كار دشوارى به‌خاطر اعتماد و اطمينانى كه به او داشت او را مىفرستاد ، به‌خاطر اين كه مىدانست او نسبت به خدا و رسولش صميمى است و او از همه كس

--> ( 1 ) - هود / 17 : آيا كسى كه دليل روشنى از پروردگار خويش را در اختيار دارد و به‌دنبال‌آن شاهد و گواهى از سوى خدا آمده است .