است مانع از رغبت به خلافت نيست كه او را متهم كرد ! اگر براى حسن عليه السلام با صلحى كه كرده بود روا نبود كه خلافت را بطلبد هر آينه جبير آن را مىدانست و ديگر از آن حضرت نمىپرسيد ، چون او مىدانست كه حسن عليه السلام چيزى را كه حق طلبيدنش را ندارد نمىطلبد ، ولى چون او را به خواستن چيزى كه حق خواستن آن را داشت متهم مىكرد از اين رو چنين بازپرسى را كرد تا نظر خودش را بازيابد و مىدانست كه او ( حسن ) راستگوى پسر راستگو است و هرگاه به زبان خود بگويد كه پس از واگذاردن آن به معاويه علاقه و رغبتى ندارد پس او به وعدهء خود وفا كرده و در پيمان خود صادق است و چون سخن جبير او را رنجاند از اين رو فرمود : به فروشندگان نطفه حيوان نر واگذاردم ! اما گفتهء آن حضرت كه فرمود : سران عرب در اختيار منند ، راست گفت ، ولى از جملهء آنها اشعث بن قيس بود در رأس بيست هزار نفر كه آنها را نسبت به جنگ دلسرد مىكرد ، روزى كه قرآنها را ( در جنگ صفين ) بر سر نيزه‌ها بالا بردند اشعث گفت : آن حيله كارگر افتاد ! اگر تو به آنچه فراخوانده شدى پاسخ بدهى ، يمنيها تيرى به سوى تو نخواهند انداخت و نيزه به تو نخواهند زد و شمشيرى حوالهء تو نخواهند كرد ! و به ياران خود اشاره كرد و گفت : اى اهل طمع و اى آزمندان ! و در بين اين سران شبث بن ربعى بود كه از هر طرف صدايى بلند مىشد او به دنبالش مىرفت و هر آشوبى را برمىگزيد ! و از آن جمله عمروبن حريث بود كه در برابر على عليه السلام ايستاد و با