اى كسى كه طالب و خواهان امر بزرگِ وصال و ديدن محبوب مىباشى ! با افسون و طلسم نمىتوانى به بارگاه رفيع او دست يا بى و كامياب گردى . رُحت مُعافىً واغْتَنِمْ نُصْحِى و إنْ * شِدْتَ انْ تَهْوى فَلِلْبَلْوى تَهَىْ اگر نصيحت مرا قبول مىكنى و غنيمت مىشمرى ، برو و در عافيت و راحتى زندگى كن ولى اگر بخواهى در عالم محبت و عشق ورزى داخل شوى ، آماده بلا و گرفتارى باش . أَىُّ تَعْذيبٍ سِوى البُعْدِلَنا * مِنْك عَذْبٌ حَبّذا ما بَعْدَ أَىْ معشوق بىنظيرم ! هر نوع رنج و عذابى از جانب تو در كام من شيرين و گواراست مگر عذاب فراق و دورى از جمالِ تو . إِنْ تَشَىْ راضيةً قَتْلِى جَوىً * فِ الهَوى حَسْبى إفتخاراً ان تَشَى اين افتخار مرا بس است كه به خاطر شدت عشق و محبتى كه به تو محبوبم دارم ، جان مرا مىستانى و مرا فانى مىسازى . ذَهَبَ العُمْرُ ضِياعاً وانْقَضى * باطلًا إذ لَمْ أَفُرْمِنْكُمْ بشىْ عمرم ضايع گشت و زندگيم در باطل سپرى گشت چون به بهره و نصيبى از ديدار و وصال شما دست نيافتم . غَيْرَما أُوْلِيْتُ مِنْ عِقْدى وَلا * عِتْرَةِ المَبعوثِ حَقَّاً من قُصَىْ تنها بهره و نصيبم از عمر پيمان محبت و مودّتى است كه با اهل بيت پيامبرى كه به حق مبعوث و برانگيخته شد و از نسل قصىّ بن كلاب مىباشد ، بسته‌ام . وَيَحْسُنُ إِظْهارُ التّجَلُّدِ لِلْعِدى * وَيَقْبَحُ غَيْرُ الْعَجْزِ عِنْدَ الأَحِبَّةِ اظهار قدرت و صبر در مصائب در برابر دشمن نيكو است ، ولى جز اظهار عجز و ذلت و خضوع در درگاه دوست همه چيز ناپسند است . وَعُقْبَى اصْطِبارِى فِى هَواكِ حَمِيدَةٌ * عَلَيْكِ وَلكِنْ عَنْكِ غَيْرُ حَمِيدَةٍ عاقبت صبرم در تحمل سختىهاى راه عشق پسنديده و نيكو است ، ولى صبر