درختانش را مىروياند و به واسطه‌ى شما ميوه‌هايش را درمىآورد و آسمان به واسطه‌ى شما باران و روزىاش را فرو مىفرستد . . . اراده‌ى پروردگار در تقدير تمام امور به واسطه‌ى شما فرود مىآيد و از خانه‌هاى شما [ به جهانيان ] انتشار مىيابد . و در زيارت جامعه نيز چنين تعبيراتى وجود دارد . علاوه ، گريه تمامى موجودات بر اين بزرگواران را پس از شهادت ، جز بر محبّت داشتن به ايشان كه ولىّالنعمة آنان بوده‌اند ، نمىتوان توجيه نمود . در نتيجه تقاضاى فوق : « مَحْبُوبَةً فِى أَرْضِكَ وَ سَمائِكَ » براى امّت و استجابت آن ، مقامى و الا است و براى آن بزرگوار ، تمّناى دوام بر آن منزلت‌هاى معنوى مىباشد تا بتوانند همواره ، محبوب جهانيان باشند . ( 964 ) « وَ اجْعَلْ نَفْسِى . . . صابَرةً عَلى [ عِنْدَ ] نُزُولِ بَلائِكَ . » « 1 » و نَفْس مرا . . . در برابر [ يا : هنگام ] نزول بلا ، شكيبا بگردان . براى واضح شدن معنى دقيق جمله‌ى فوق ، شايسته است خوانندگان به امور ذيل توجه نمايند . 1 . اقتضاى عالم خاكى بشرى ، جز ضعف و قرار گرفتن تحت تأثير كشاكش مقتضيات عالَم كَوْن و فساد نمىباشد . 2 . قوّت روحى و معنوى بشر به گونه‌اى است كه به او نيروى ايستادگى در مقابل ناهموارىهاى عالم طبع را مىدهد و مىتواند ضعف و ناتوانىهاى خويش را نديده بگيرد .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 470 .