خوانندگان براى درك معانى وسيع آن‌ها ، دقّت بيشترى نمايند . در اين جا ، براى توجّه دادن خوانندگان ، به قسمتى از معانى هر يك اشاره‌اى مىشود . معناى قضا و قدر و لزوم آراستگى به كمالات در درك معناى آن دو بخش فوق ، « وَاجْعَلْ نَفْسِى . . . » اشاره به قدر و قضاى الهى دارد ؛ اوّلًا بايد دانست قدر و قضا الهى چيست تا معناى وسيع و خاصّ آن روشن شود . « قَدَر » در اصطلاحِ روايات ، اندازه‌گيرىهايى است كه خداوند براى موجودات و به خصوص انسان ، به حساب جهات ظاهرى و خلقى و معنوى آنان ( در علم اجمالى خويش به اصطلاح ) در نظر گرفته و براى هر يك به اقتضاى جنبه خلقيشان ، رزق‌هاى ظاهرى و معنوى در مقام امور تا آخر عمرشان تقدير فرموده است . « قضا » يعنى آن چه در علم اجمالى در نظر گرفته ، آن را درباره هر موجود ، به خصوص انسان پياده نمايد . بنابراين ، بشرى كه به اين امر توجه ندارد و هنوز نفسش به كمال والاى انسانيّت نرسيده و يا صاحب نفس مطمئنّه نشده ، به اقتضاى عالم جهل خاكىاش ، ممكن نيست ما فوق قدر و قضاى الهى را تقاضا نمايد . اين جاست كه بايد بگويد : « إِجْعَلْ نَفْسِى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ ، راضِيَةً بِقَضائِكَ » و توجّه كند كه جز با مزيّن شدن به آن معنى ، آرامش براى او حاصل نخواهد شد . در اين جا شايسته است به آيات و رواياتى اشاره شود : خداوند مىفرمايد : - . . . وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً « 1 » و هرچيزى را آفريده و بدان‌گونه كه در خور آن بوده ، اندازه‌گيرى كرده است . - الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى « 2 » همان‌كه آفريد و هماهنگى بخشيد و آن كه اندازه‌گيرى كرد و راه نمود . - إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً « 3 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى فرقان ، آيه‌ى 20 . ( 2 ) . سوره‌ى اعلى ، آيات 2 و 3 . ( 3 ) . سوره‌ى طلاق ، آيه‌ى 3 .