صفات و ملكوت و عالم امرى موجودات مىباشد كه عالم خلقى آن‌ها را ظهور مىدهد ( اگر چه آب و آفتاب و خاك و غيره ، در گشوده شدن حبّه دخالت داشته باشد ) ؛ زيرا هم چنان كه خداوند در گشوده شدن حبّه به اسامى و صفاتش ، با احاطه‌اى كه به آن دارد سبب ظهور آن مىشود ، در اسباب و مسبّبات ديگر هم ( چون زمين و غيره ) آن احاطه و تصرّف را دارد . قرآن شريف در اين باره مىفرمايد : - قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ « 1 » بگو : ملكوت هر چيزى به دست كيست ؟ و كيست آن كه پناه مىدهد و در پناه كسى نيست ؟ - فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ « 2 » پس [ شكوهمند و ] پاك است آن كسى كه ملكوت هر چيزى در دست اوست و به سوى او بازگردانيده مىشويد . ( 659 ) « أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ فِى الْمِيثاقِ ، أَلْقَرِيبِ يَوْمَ التَّلاقِ ، فاتِقِ كُلِّ رَتْقٍ ، وَ داعٍ إِلى كُلِّ حَقٍّ ، وَ عَلى أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَطْهارِ الْهُداةِ الْمَنارِ ، دَعائِمِ الْجَبّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَالنّارِ . » « 3 » [ مسألت دارم ] كه بر حضرت محمّد كه در [ هنگام گرفتن ] پيمان [ ازلى ] برگزيده بود و در روز [ قيامت كه وقت ] ملاقات و برخورد [ مردم با يكديگر است ، نسبت به تو از همگان ] نزديك خواهد بود ، هم او كه شكافنده‌ى هر بستگى و دعوت كننده به سوى حقّ است و نيز بر اهل بيت پاكيزه و هدايتگر و روشنگر او كه ستون‌هاى خداوند جبّار و واليان بهشت و جهنّم هستند ، درود فرستى .

--> ( 1 ) . سوره‌ى مؤمنون ، آيه‌ى 88 . ( 2 ) . سوره‌ى يس ، آيه‌ى 83 . ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 312 و 313 .