لزوم ذكر صلوات پيش از ذكر حوايج از اين جا به بعد هم خواننده ( به تعليم معصومين - عليهم‌السّلام - ) در مقام ذكر خواسته‌ها و حوايج مىباشد . اوّلين حاجت در بخش فوق ، طلب رحمت خاصّ الهى براى راهنمايان مؤمنين به صراط مستقيم الهى است ، به راستى چرا اين حاجت پيش از همه حوايج نباشد ؟ و حال اين كه اگر آنان نبودند ، محروميت از نعمت‌هاى دنيوى و معنوى نصيب بندگان الهى مىگشت . بهره‌مندى از كمالات معنوى معصومين - عليهم‌السّلام - ؛ دخول در خيرات آنان دومين حاجت داخل نمودن حق سبحانه خواننده را در تمام خيرات محمّد و آل طاهرين آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىباشد : « أَنْ تُدْخِلَنِى فِى كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّداً وَ آلِ مُحَمَّدٍ » . ممكن است مراد از خيرات و نيكىهايى كه خداوند به محمّد و آل محمّد عطا فرموده و بندگان ديگر الهى نيز مىتوانند آن‌ها را دارا شوند : « تُدْخِلَنى فِى كُلِّ خَيْرٍ » ، همان بهره‌مندى از منزلت‌ها و كمالات معنوى آنان در اين عالم باشد ( البته هر كس به قدر ظرفيت وجودى خويش ) كه نتايج اخروى هم بر آن‌ها مترتب است . و اما در هر حال نمىتوان گفت منظور از خيرات ، امور دنيوى است ، مگر آن امور دنيوى كه در راه رسيدن به كمالات معنوى مدخليّت داشته باشند . ( 648 ) « وَ أَنْ تُخْرِجَنِى مِنْ كُلِّ سُوءٍ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ . » « 1 » و مرا نيز از هر بدى كه محمّد و آل محمّد را از آن بيرون آوردى ، بيرون آورى . درودهاى خداوند بر حضرت محمّد و خاندان او باد .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 289 .